Τη δεκαετία του ’40, την πιο αντιφατική και τραυματική στη σύγχρονη ελληνική ιστορία, δυο άντρες της «καλής αθηναϊκής κοινωνίας» ξεκινάνε μαζί, από την ίδια αφετηρία, για να καταλήξουν σε δυο διαφορετικούς κόσμους:
Ο πρώτος θα γίνει στυγνός δωσίλογος, στενός συνεργάτης των Ναζί, θα τους ακολουθήσει όταν αποχωρήσουν από την Ελλάδα, θα συλληφθεί, θα δικαστεί και θα φυλακιστεί ατιμασμένος. Ο δεύτερος θα ενταχθεί στις γραμμές της Αντίστασης, θα αναλάβει ηγετικό ρόλο στο ΕΑΜ, θα γίνει κομμουνιστής και θα πολεμήσει στον Εμφύλιο µε την πλευρά των ηττημένων, ακολουθώντας μετά τον δρόμο της προσφυγιάς.
Ποια κίνητρα οδήγησαν στις διαφορετικές επιλογές τους; Τι κρύβεται πίσω από την προσωπική τους σύγκρουση; Πώς εμφανίζονται μέσα από τα µάτια των γυναικών που τους συντροφεύουν; Πώς αντιμετώπισαν τα μεγάλα διλήμματα και τη βίαιη αποκοπή από την προπολεμική ζωή τους; Πόσο ευδιάκριτο είναι το Καλό από το Κακό;
Μια συναρπαστική ιστορία µε αληθινά πρόσωπα και γεγονότα για τη ματαιοδοξία και την ουτοπία, την επιδίωξη για ισχύ, έρωτα και δικαιοσύνη, µε την οποία ολοκληρώνεται η «Τριλογία για τη μνήμη», που περιλαμβάνει επίσης τα βιβλία Η τρέλα ν’ αλλάξουν τον κόσμο (2022) και Η νύχτα που έφυγε ο Παύλος (2023). Μέσα από τις προσωπικές περιπέτειες των πρωταγωνιστών αποτυπώνεται ανάγλυφα η σύγχρονη ιστορία της χώρας.
Διαβάστε απόσπασμα από την προδημοσίευση του βιβλίου, εδώ (DNEWS, 18/4/2026).
Η υπονόμευση του Συντάγματος, απαξιώνει θεσμούς στην αντίληψη της κοινωνίας,
συνέντευξη στον δημοσιογράφο Γιώργο Σαχίνη, στην εκπομπή Νέα Κρήτη 98,4
Ο ονειροπόλος Πέτρος Κόκκαλης και ο δωσίλογος Λογοθετόπουλος πρωταγωνιστές στο νέο βιβλίο του Ξενοφώντα Κοντιάδη,
γράφει ο Βασίλης Σκουρής, στο DNEWS
(...) Ένα βιβλίο που αφηγείται με συναρπαστικό τρόπο τη ζωή και τη δράση του «ονειροπόλου» Πέτρου Κόκκαλη, καθηγητή της Χειρουργικής, αργότερα υπουργού στην Κυβέρνηση του Βουνού και πολιτικού πρόσφυγα μετά το τέλος του Εμφυλίου, καθώς και του «δωσίλογου», καθηγητή της Γυναικολογίας και πρωθυπουργού της κατοχικής Κυβέρνησης Κωνσταντίνου Λογοθετόπουλου. Μέσα από την ιστορία των δύο παλιών φίλων και συναδέλφων, που γίνονται στην Κατοχή άσπονδοι εχθροί, παρουσιάζεται με μυθιστορηματικό τρόπο μία από τις πιο σκοτεινές περιόδους της σύγχρονης ελληνικής Ιστορίας. (...)
Συνέντευξη στον Γιώργο Μελιγγώνη και τον ραδιοφωνικό σταθμό Αθήνα 98,4
(...) «Το βιβλίο μου «Δωσίλογοι και Ονειροπόλοι» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Τόπος, αφηγείται τη δραματική πορεία δύο ανθρώπων που από φίλοι βρέθηκαν σε αντίπαλα στρατόπεδα κατά τη δεκαετία του ’40. Μέσα από τις ζωές τους επιχειρείται να φωτιστούν οι βαθιές πληγές εκείνης της περιόδου, οι οποίες εξακολουθούν να επηρεάζουν τη σύγχρονη ελληνική κοινωνία. Πιστεύω ότι ως ένα ζωντανό μυθιστόρημα, μπορεί να αγγίξει περισσότερο κάθε αναγνώστη σχετικά με τα γεγονότα εκείνης της περιόδου για την οποία υπάρχει ένα ανεξάρτητο ενδιαφέρον από την ελληνική κοινωνία». (...)
Μια κουβέντα για το νέο βιβλίο του Ξενοφώντα Κοντιάδη,
με τον Γιάννη Καραχάλιο, στο INFOWAR
(...) Το ενδιαφέρον για τον δωσιλογισμό δεν είναι νοσηρό, όπως θα μπορούσε κάποιος να προσάψει. Συναρτάται με την ανάγκη για ηθική κάθαρση και κατανόηση της προδοσίας. Σε αντίθεση με άλλες χώρες, στην Ελλάδα η τιμωρία των συνεργατών των κατακτητών ήταν πλημμελής έως ανύπαρκτη, λόγω του Εμφυλίου που ακολούθησε. Πολλοί δωσίλογοι ενσωματώθηκαν στον κρατικό μηχανισμό, δημιουργώντας ένα αίσθημα αδικίας και ένα ανεπούλωτο τραύμα, που μεταφέρεται από γενιά σε γενιά. Πέρα από αυτό, πρόκειται για την ανατομία του φόβου: Μας ενδιαφέρει να μάθουμε τι ωθεί έναν άνθρωπο στην προδοσία της πατρίδας του ή και του γείτονά του. Είναι τα κίνητρα η επιβίωση, η ιδεολογία ή ο καιροσκοπισμός; (...)
Δωσίλογοι και Ονειροπόλοι: Βιβλιοκρισία της δικηγόρου Μ. Λέτσου
(...) Το Δωσίλογοι και Ονειροπόλοι είναι ένα βιβλίο για το παρελθόν που μιλά ευθέως στο παρόν. Υπενθυμίζει ότι οι κοινωνίες δεν κρίνονται μόνο από τους εχθρούς που αντιμετωπίζουν, αλλά και από τους ανθρώπινους τύπους που επιβραβεύουν. Δεν αλλάζουν με ημερομηνίες και καθεστώτα. Αλλάζουν όταν σπάζουν οι μηχανισμοί που επιτρέπουν στους ίδιους τύπους εξουσίας να ανακυκλώνονται με νέα πρόσωπα και νέο αφήγημα. Εν τέλει, το βιβλίο μάς υπενθυμίζει ότι μια δημοκρατία δεν απειλείται μόνο από εξωτερικούς εχθρούς, αλλά κυρίως από την εσωτερική κανονικοποίηση της ιδιοτέλειας, της ατιμωρησίας και της προσαρμογής στον ισχυρό υπό το άλλοθι της εκάστοτε ΤΙΝΑ. (...)