Η μεταμφίεση της προσφυγικής κίνησης σε ζήτημα «ασφάλειας», η υποβάθμιση της διεθνούς προστασίας σε έκτακτη και ιδιωτικοποιημένη ανθρωπιστική ανακούφιση και η ανάθεση της υποδοχής αιτούντων άσυλο σε «τρίτες» χώρες συγκροτούν, την τελευταία δεκαετία, μια συνεκτική στρατηγική αποτροπής. Κομβική στιγμή αυτής της πορείας υπήρξε η Κοινή Δήλωση ΕΕ-Τουρκίας. Μέσα από μια πολιτική συμφωνία χωρίς νομική ισχύ, η Ευρωπαϊκή Ένωση εγκλώβισε χιλιάδες ανθρώπους σε καθεστώς παρατεταμένης αναμονής, σε δομές «έκτακτης ανάγκης» αποκομμένες από τον αστικό ιστό και το ευρωπαϊκό «κέντρο». Η Κοινή Δήλωση επιτάχυνε και εδραίωσε έναν «ασφαλειοποιημένο ανθρωπισμό»: μια εκδοχή κοινωνικής πολιτικής που υψώνει τείχη στα σύνορα και, ταυτόχρονα, παρέχει κατακερματισμένη και υπολειμματική ανθρωπιστική βοήθεια για την παυσίπονη διαχείριση των συνεπειών. Δέκα χρόνια μετά, ο συλλογικός αυτός τόμος αποτιμά τις επιπτώσεις αυτής της «αντι-κοινωνικής» πολιτικής στην Ελλάδα. Αναδεικνύει τα θεσμικά αδιέξοδα, τις κοινωνικές ανισότητες που παγιώθηκαν, αλλά και τις αντιστάσεις και τις δυνατότητες διαμόρφωσης ενός εναλλακτικού παραδείγματος με επίκεντρο την αλληλεγγύη και τα δικαιώματα.
Κοινωνική πολιτική και προσφυγικό: Τι είναι ο «ασφαλειοποιημένος ανθρωπισμός» και γιατί μας αφορά;
Οι επιστήμονες Δημοσθένης Παπαδάτος-Αναγνωστόπουλος και Νίκος Κουραχάνης, συνεπιμελητές του βιβλίου «Ασφαλειοποιημένος Ανθρωπισμός», μιλάνε στο in και την Αφροδίτη Τζιαντζή
(...) Γιατί πρέπει να μας νοιάζει το προσφυγικό; Όλα αυτά ακούγονται ωραία και ενδιαφέροντα για ένα ειδικό κοινό, θα έλεγε κανείς. Όλους εκείνους και εκείνες που ασχολούνται, σε επιστημονικό, επαγγελματικό ή και ακτιβιστικό επίπεδο με το προσφυγικό, ώστε να μην το κάνουμε εμείς, το γενικό κοινό, οι πολλοί που έχουμε τα δικά μας προβλήματα. Άλλωστε οι άνθρωποι που ασχολούνται με το προσφυγικό, είναι εκείνοι που έχουν δεχθεί τις περισσότερες επιθέσεις, από συντηρητικές, μισαλλόδοξες αλλά ακόμα και θεσμικές-κυβερνητικές φωνές. Δεν έχει κανείς παρά να δει τις εκστρατείες λάσπης ενάντια σε ανθρώπους που υπερασπίζονται τα δικαιώματα των προσφύγων και των μεταναστών, ακόμα και σε όσους διασώζουν ανθρώπους στη θάλασσα, με χυδαίες ύβρεις, συκοφαντίες από στρατιές τρολ, ακόμα και με ποινικοποίηση της δράσης τους. (...)
Διαβάστε περισσότερα εδώ
Αφροδίτη Τζιαντζή / in.gr (16/03/2026)
Την Τετάρτη 18/3/2026, ανήμερα στα δέκα χρόνια από την υπογραφή της ευρωτουρκικής συμφωνίας για το προσφυγικό στις 18 Μαρτίου 2016, που επισφράγισε την αλλαγή πολιτικής στην Ευρώπη προς αντιπροσφυγική κατεύθυνση, το Εργαστήριο Κοινωνικής Πολιτικής του Παντείου Πανεπιστημίου οργάνωσε επιστημονική ημερίδα με θέμα «Κοινωνική πολιτική και προσφυγικό στην Ελλάδα (2015-2025)» (στο αμφιθέατρο Σάκη Καράγιωργα Ι στο ισόγειο του Νέου Κτιρίου Παντείου). Η εκδήλωση έγινε με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου «Ασφαλειοποιημένος ανθρωπισμός, Κοινωνική πολιτική και προσφυγικό στην Ελλάδα (2015-2025)» σε επιστημονική επιμέλεια του Νίκου Κουραχάνη και του Δημοσθένη Παπαδάτου-Αναγνωστόπουλου (εκδόσεις Τόπος). Μίλησαν: Δημήτρης Χριστόπουλος (καθηγητής), Απόστολος Καψάλης (επ. καθηγητής), Γιάννα Κούρτοβικ (δικηγόρος), Ειρήνη Βλάχου (δικηγόρος). Χαιρέτισε ο Σταύρος Μαυρουδέας. Συντόνισε ο Δημήτρης Αγγελίδης (δημοσιογράφος).
Προσθήκη στο καλάθι
