1η έκδοση: Mάιος 2020

Τα οικογενειακά ή πολυπρισματικός κόσμος κατά τον Ιωάννη Πανουτσόπουλο είναι ο «τρόπος να θεραπεύουμε τις αμυχές πριν γίνουν τραύματα. Να θεραπεύουμε τα τραύματα όταν μπορούν να επουλωθούν. Να χαρίζουμε τη συγγνώμη πριν ακόμα μας ζητηθεί. Να νουθετούμε δίχως να γίνει αντιληπτή η νουθεσία».

Η οικογένεια, άλλωστε, μπορεί να υπήρξε «ιδεολογικό κατάλυμα για νεανικά τολμήματα. Ιδιότυπο παρεκκλήσι για έναν κόσμο ανέγγιχτο από την απληστία». 

«Γιατί θα έρθει ο καιρός να συναθροιστούμε. Η ανάγκη να σιτιστούν τα πλήθη που επικρέμονται από το χείλος της αλήθειας. Τότε και ο άρτος θα περισσέψει και ο οίνος θα επαρκέσει. Και τα δίχτυα των αλιέων ολόγιομο θα πιάσουν το φεγγάρι των στοχασμών μας». Ή όπως θα μπορούσε να ειπωθεί σε ένα τετράστιχο:

Ετοιμόγεννες λέξεις
Σε μια στέρφα πατρίδα
Αν γεννήσουν κορίτσι
Θα το βγάλω ελπίδα!

Παρουσίαση από τον Γιώργο Μαρκόπουλο στο diastixo.gr

(...) Στη συλλογή αυτή ο Ιωάννης Πανουτσόπουλος βρίσκεται στο απόγειο της εμπνεύσεώς του. Ανατρεπτικός, καλλιεπής, φλογοβόλος και ενίοτε σαρκαστικός, μας προσφέρει μια ποίηση μακράς πνοής, με ποιήματα όλα τους άρτια, σώματα αρτιμελή, θα έλεγα πιο σωστά, άριστα αρχιτεκτονημένα, βασισμένα πάνω σε στίχους που θέλγουν, σε στίχους γραμμένους από χέρι στιβαρό, σε στίχους που κρατούν μέσα τους σχέσεις που λάμπουν άφθαρτες κάτω από την πατίνα του χρόνου, και σε στίχους μικρές φρυκτωρίες σε μακρινά βουνά.

Και για να τελειώσω: ο Ιωάννης Πανουτσόπουλος, αν και νέος, σύγχρονος, κατά βάθος είναι «ο παλαιός των ημερών», είναι εκείνος που έρχεται από τα βάθη των καιρών με τη «νοτισμένη κάπα του» σαν μοναχός που αγίασε στην έρημο, θυμίζοντάς μας, και πάλι θυμίζοντάς μας, πόσο ακριβή είναι και πρέπει να είναι η γνήσια ποίηση.

Διαβάστε όλη την παρουσίαση εδώ
γράφει ο Γ. Μαρκλοπουλος, diastixo.gr(10/11/2020)

Ο Ιωάννης Πανουτσόπουλος απαντά εδώ στο Νέο Eρωτηματολόγιο του Literature.gr.

Ακούστε εδώ τον συγγραφέα μιλάει για την ποιητική του συλλογή  στον Δημήτρη Μεϊδάνη «Σε Πρώτο Πρόσωπο στο Δεύτερο Πρόγραμμα» (19/07/2021).