ΚΩΔΙΚΟΣ ΕΥΔΟΞΟΥ: 8823
1η έκδοση: 2009

Με το μουσικό παιχνίδι το παιδί εισέρχεται αβίαστα στον κόσμο της μουσικής, κατακτά τη γλώσσα της, διευρύνει τη φαντασία, τη δημιουργικότητα, τις αισθήσεις και τα συναισθήματά του, και ανακαλύπτει τους τρόπους έκφρασης που του ταιριάζουν.
Η μουσική είναι ένα παιχνίδι με ήχους και όπως όλα τα παιχνίδια, μπορεί να είναι ένα ατομικό ή ένα ομαδικό παιχνίδι, ένα διανοητικό παιχνίδι ή ένα παιχνίδι με σωματική συμμετοχή.

Το βιβλίο φιλοξενεί στις σελίδες του μία ευρεία συλλογή μουσικοκινητικών παιχνιδιών, η οποία προέκυψε από την πολυετή ενασχόληση της συγγραφέως με τη Μουσική Παιδαγωγική. Πολλά από αυτά στηρίχθηκαν σε γνωστά παραδοσιακά παιχνίδια, όπως η τυφλόμυγα ή το σπασμένο τηλέφωνο, άλλα αποτελούν πρωτότυπες ιδέες και κάποια βασίστηκαν σε ιδέες των ίδιων των παιδιών. Τα παιχνίδια, κατάλληλα να εφαρμοστούν σε μικρά ή μεγάλα παιδιά, σε μικρές ή μεγαλύτερες ομάδες, είναι ομαδοποιημένα ανάλογα με τους στόχους, σε έξι ενότητες:
I. Κοινωνικοποίηση II. Ανάπτυξη της προσοχής, της συγκέντρωσης και της μνήμης III. Ανάπτυξη κινητικών δεξιοτήτων IV. Εμπέδωση μουσικών εννοιών μέσω κίνησης V. Ανάπτυξη δημιουργικότητας και φαντασίας VI. Χρήση του σώματος σαν ηχητική πηγή.

Το βιβλίο απευθύνεται σε όσους πιστεύουν ότι η γνωριμία με τον κόσμο της μουσικής και τη γλώσσα της δεν στηρίζεται στη στείρα θεωρητική ενασχόληση με τις διάφορες μουσικές έννοιες. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί όχι μόνο από μουσικούς που ασχολούνται με τη διδασκαλία της μουσικής σε παιδιά, αλλά και από παιδαγωγούς προσχολικής και σχολικής ηλικίας και εμψυχωτές με λιγότερη μουσική κατάρτιση. Σημαντικό εργαλείο αποτελεί και για τους φοιτητές των Παιδαγωγικών Τμημάτων, οι οποίοι μπορούν να μυηθούν στη μεθοδολογία και στη διαδικασία εκτέλεσης των μουσικών παιχνιδιών.

Το βιβλίο συνοδεύεται από δύο μουσικά CD με επιλεγμένα μουσικά κομμάτια για τη χρησιμοποίησή τους στα διάφορα μουσικοκινητικά παιχνίδια.
 

Η ανάγκη για παιχνίδι, η επιθυμία για επικοινωνία, η έμφυτη περιέργεια, η τάση για εξερεύνηση και η δημιουργικότητα οδήγησαν το παιδί του παραμυθιού σ’ένα παιχνίδι ανακάλυψης. Παίρνοντας σαν δεδομένα τα παραπάνω στοιχεία, με τα οποία λειτουργεί κάθε παιδί, μπορούμε εύκολα να οδηγηθούμε στον τρόπο με τον οποίο πρέπει να αντιμετωπίζει ο παιδαγωγός τη διδακτική διαδικασία στην ενασχόληση με τη μουσική και να καθορίσει τον ρόλο και τη στάση του απέναντι στα παιδιά, για μια επιτυχημένη διδασκαλία. Έτσι, θα μπορούσαμε να πούμε, ότι ο παιδαγωγός πρέπει να είναι ένας ενεργητικός παρατηρητής ο οποίος αφ’ ενός θα δίνει στα παιδιά ερεθίσματα τέτοια, που θα τα οδηγούν να εξερευνούν, να ανακαλύπτουν, να βιώνουν τα διάφορα στοιχεία της μουσικής, και αφ’ ετέρου θα τα ενισχύει να δημιουργούν τη δική τους μουσική.
Το «εργαλείο» που πρέπει να χρησιμοποιεί ο παιδαγωγός για να δουλέψει με τα μικρά παιδιά δεν είναι άλλο από το παιχνίδι, που αποτελεί πρωτογενές κίνητρο για το παιδί και ουσιαστικό κίνητρο για μάθηση. Το παιχνίδι είναι μια φυσική ανάγκη για μικρούς και μεγάλους. Γυμνάζει το μυαλό και το σώμα, δημιουργεί αίσθημα ευχαρίστησης, διασκεδάζει, κάνει τους ανθρώπους να νιώθουν δημιουργικοί και αναπτύσσει την κοινωνικότητα.
Η μουσική, όπως όλα τα παιχνίδια, μπορεί να είναι ένα ατομικό ή ένα ομαδικό παιχνίδι, ένα διανοητικό παιχνίδι ή ένα παιχνίδι με σωματική συμμετοχή. Και δεν πρέπει να ξεχνάμε, ότι στη μουσική χρησιμοποιούμε το ρήμα «παίζω». Γιατί η μουσική δεν είναι παρά ένα παιχνίδι με τους ήχους.

Στον Οδηγό ανάγνωσης θα βρείτε τα περιεχόμενα του τόμου, την Εισαγωγή της συγγραφέως καθώς και άλλα στοιχεία για το βιβλίο.